Τω βάθει φλεβική θρόμβωση

Τι είναι το σύνδρομο Hughes;

Hughes σύνδρομο, γνωστό και ως «κολλώδες αίμα» ή «αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο», είναι μια αυτοάνοση ασθένεια που μπορεί να προκαλέσει μη φυσιολογική πήξη του αίματος σε κάποιο αιμοφόρο αγγείο - και οι δύο αρτηρίες και τις φλέβες.

Ως αποτέλεσμα, μπορεί να προκαλέσει πολλά διαφορετικά προβλήματα. Αυτές περιλαμβάνουν θρόμβους στα πόδια είναι γνωστή ως εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση ή DVT, αποβολή και επικίνδυνη αρτηριακής θρόμβωσης με αποτέλεσμα τα εγκεφαλικά επεισόδια και καρδιακές προσβολές.

Hughes σύνδρομο αντιπροσωπεύει περίπου το ένα στα πέντε θρόμβωση και μπορεί να φταίει σε ορισμένες περιπτώσεις του συνδρόμου της οικονομικής θέσης, που οδηγεί στους θανάτους των νεαρών ατόμων που ταξιδεύουν στις υπερατλαντικές πτήσεις. Μία στις πέντε περιπτώσεις των εγκεφαλικών επεισοδίων σε νέους (κάτω των 45) συνδέεται με το σύνδρομο Hughes. Άλλοι είναι κακοί όπως έχουν σκλήρυνση κατά πλάκας, λόγω των παρόμοιων συμπτωμάτων του εγκεφάλου.

Σύνδρομο Hughes λογαριασμούς και για την όσο το ένα στα πέντε περιπτώσεις επαναλαμβανόμενων αποβολών. Αποβολή θεωρείται ότι προκύπτει από τη διαταραχή της ροής του αίματος μέσω των μικρών αιμοφόρων αγγείων του πλακούντα. Αν και η ακριβής αλληλουχία των γεγονότων δεν είναι ακόμη σαφές (και μπορεί να διαφέρουν από γυναίκα σε γυναίκα, η εγκυμοσύνη σε εγκυμοσύνη), χωρίς επαρκή θρεπτικά συστατικά ο πλακούντας δεν το μωρό και χάνεται. Αποβολή αργά στην εγκυμοσύνη είναι πολύ στενά συνδεδεμένη με Σύνδρομο Hughes. Το σύνδρομο έχει συνδεθεί επίσης με προεκλαμψία, αποκόλληση πλακούντα, ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης.

Δυστυχώς, μερικές γυναίκες υποφέρουν έξι ή περισσότερες αποβολές πριν Hughes σύνδρομο διαγιγνώσκεται και η κατάλληλη θεραπεία.

Μπορεί να υπάρχει μια ιστορία αιφνίδια προβλήματα, όπως ένας θρόμβος αίματος ή μια αποβολή, ή μια μακρά ιστορία των χρόνιων προβλημάτων υγείας με πονοκεφάλους, κούραση και άλλων ασθενειών. Τα άτομα με σύνδρομο Hughes διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο:

Το Σύνδρομο Hughes ο οργανισμός παράγει αντισώματα εναντίον των φωσφολιπιδίων, έναν τύπο του φωσφόρου που περιέχουν λίπος μόριο που βρήκε αρκετά κανονικά σε όλο το σώμα, ιδιαίτερα στις μεμβράνες που περιβάλλουν κάθε κελί.

Αν Hughes σύνδρομο αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά σε ασθενείς με κάποια άλλη πάθηση που ονομάζεται συστηματικός ερυθηματώδης λύκος (ΣΕΛ ή λύκος) θα έχει πλέον συνειδητοποιήσει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι με σύνδρομο Hughes δεν έχουν ΣΕΛ. Ωστόσο, δεν υπάρχει κάποιος να είναι κάποια επικάλυψη σε μια μικρή ομάδα ανθρώπων μεταξύ Σύνδρομο Hughes και άλλα αυτοάνοσα νοσήματα όπως ΣΕΛ ή σύνδρομο Sjogren.

Άνθρωποι κάθε ηλικίας και φύλου μπορούν να επηρεαστούν, αν και είναι πιο συχνή στις γυναίκες. Δεδομένου ότι οι επιπτώσεις του συνδρόμου Hughes γίνει καλύτερα κατανοητή, είναι όλο και περισσότερο πίστευε ότι όσο ένα τοις εκατό του πληθυσμού μπορεί να έχουν κάποια πτυχή της κατάστασης. Ως αποτέλεσμα, έχει ήδη περιγραφεί ως «ένα από τα νέα ασθενειών από τα τέλη του εικοστού αιώνα.

Οι εξετάσεις αίματος είναι ένας καλός οδηγός για τη διάγνωση, αλλά δεν είναι απολύτως αξιόπιστες και έτσι χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με την ιστορία του ασθενούς. Μια απλή εξέταση αίματος που χρησιμοποιείται για την ανίχνευση των αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα (επίσης γνωστή ως αντικαρδιολιπινικά αντισώματα).

Αυτή η δοκιμή είναι θετική σε περίπου 80% των περιπτώσεων. Μια άλλη δοκιμή, και αυτό μπερδεύει ονομάζεται δοκιμή αντιπηκτικό του λύκου (αυτό δεν είναι ένα τεστ για λύκο) χρησιμοποιείται επίσης για να βοηθήσει την επιβεβαίωση της διάγνωσης και αυτό είναι θετικό σε περίπου 30-40% των περιπτώσεων.

Οι εξετάσεις αίματος θα πρέπει επίσης να επαναλαμβάνονται ως αβλαβή αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα μπορούν να ανιχνευθούν στο αίμα για σύντομο χρονικό διάστημα (που συνδέεται με λοιμώξεις και φάρμακα για παράδειγμα) να δώσει ψευδώς θετικά αποτελέσματα για το Σύνδρομο Hughes. Η Σαπόρο κριτήρια είναι μια μέθοδος ταξινόμησης που χρησιμοποιείται από τους ερευνητές, η οποία καθορίζει Σύνδρομο Hughes βασίζεται σε ένα συνδυασμό των κλινικών και εργαστηριακών κριτηρίων.

Η θεραπεία είναι απλή και με στόχο την πρόληψη του σχηματισμού θρόμβων ή θρόμβου με ασπιρίνη ή ηπαρίνη, ή και τα δύο.

Μόνο μια χαμηλή δόση ασπιρίνης είναι απαραίτητη (75mg την ημέρα, η οποία είναι περίπου το ένα τέταρτο του ενήλικου δισκίο ασπιρίνης).

Πιθανότητα μιας γυναίκας να μεταφέρουν ένα μωρό με τον όρο μπορεί να αυξηθεί από 19 έως 75-80%, αν ληφθεί ασπιρίνη τακτικά και ενέσεις ηπαρίνης επίσης δεδομένη. Η ηπαρίνη δεν διαπερνά τον πλακούντα και δεν είναι γνωστό να προκαλέσει βλάβη στο έμβρυο, αν και η μακροχρόνια χρήση μπορεί να συνδεθεί με την οστεοπόρωση στη μητέρα (νεότερα χαμηλού μοριακού βάρους ηπαρίνη μπορεί να προκαλέσει λιγότερα προβλήματα).

Μόλις μια θρόμβωση συνέβη, βαρφαρίνη δίνεται συνήθως. Ωστόσο, αυτή η θεραπεία πρέπει να παρακολουθείται και δεν μπορεί να δοθεί κατά την εγκυμοσύνη.

Ιατρικές συμβουλές της Vivienne Balonwu , Δωρεάν Ιατρικές συμβουλές μέσω Διαδικτύου . Πηγή .

Ετικέτες: Συμβουλές , Balonwu , του εγκεφάλου , ασθένειες , Δρ , DVT , ΩΡΛ , δωρεάν , δωρεάν ιατρικές συμβουλές , Υγεία , Ιατρική , ιατρικές συμβουλές , σε απευθείας σύνδεση , εγκυμοσύνη , αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο , θεραπεία , Viv , Vivienne , Vivienne Balonwu